ماکس وبر: در خانه پدری؛
ماکس وبر در 21 آوریل 1864 زاده شد. پدرش هفت فرزند داشت که او بزرگترین آنها بود. والدین او از نسل پروتستان­های آلمان بودند که به خاطر آزار کاتولیک­ها در دوران گذشته از شهر کاتولیک نشین­شان گریخته ولی بعدها در محل جدید سرمایه­گذاران موفقی از کار درآمده بودند. خانواده پدربزرگ پدری وبر که پروتستان­های مؤمنی بودند دو سالزبورگ کاتولیک نشین امنیت نداشتند، به شهر بیلفلد پناه آورده و از رهگذر خرید و فروش کتان در این شهر ثروتی به هم زده بودند.

دانلود در بیشتر...
 

پيشينه برخي از كوشش‌ها و فعاليت‌هاي آموزشي، پژوهشي، نگارشي، انتشاراتي و اجرايي استادفرهیخته جناب آقای دكتر امير آشفته تهراني جهت آشنایی هرچه بیشتراین عزیزبه حضورتان معرفی میگردد.
 

اميرحسين آريان‌پور

اميرحسين آريان‌پور كه از بنيان‌گذاران علم جامعه‌شناسي در ايران به شمار مي‌رود، اگرچه بسيار پاي‌بند و مقيّد به فهم بنيادگرايانه و ارتدكس ماركسي در جامعه‌شناسي بود،‌ با وجود اين، سعي مي‌كرد همين انديشه را نيز به تكرار تست و آزمون كند. مثلاً مطالعه‌ي ده ساله‌ي وي در جامعه‌شناسي تاريخي تحولات اجتماعي و اقتصادي ايران كه در كتاب «در آستانه‌ي رستاخيز» (1) ايشان بروز كرده است نوعي آزمون مجدد اركان ماترياليسم ديالك‌تيكي در نگرش ماركسيسم ارتدكس، در حوزه‌ي پارادايم روش شناسي ديالكتيكي به شمار مي‌رود. علاوه بر اين اثر مطالعات عميق و پردامنه‌ي او در جامعه‌شناسي هنر كه به صورت كتابي مستقل به چاپ رسيده است نيز حاوي نكات ارزشمندي است كه باز بر همان سياق و چارچوب بنيادگرايي ماركسي استوار است.
اما يكي از بهترين كارهاي آريان‌پور در زمينه ي جامعه شناسي دانشگاهي كتاب «زمينه‌ي جامعه‌شناسي»(2) است كه نه تنها يك اقتباس و ترجمه، بلكه بيشتر به يك اثر تحقيقي و تركيبي و به گونه‌اي به تلفيق فرانظري(Metatheory) در مكتب ماركسي‌نو و ارتدكس يا بنيادگرا ماننده است.
 

 ۲۱ آوریل سال ۱۸۶۴ تولد ماکس وبر در « ارفوت » ، در « تورنیگه » . پدرش حقوقدان بود ، از خانواده‌ی صاحبان صنایع و تجار نساجی « وستفالی » ، وی در سال ۱۸۶۹ با خانواده اش به برلن آمد و عضو « دیت » شهری ، نماینده‌ی « دیت » پروس و نماینده‌ی « رایشتاک » شد . وی جزو گروه لیبرال های دست راستی تحت رهبری « بنیگس » از اهالی « هانور » بود . مادرش « هلن فالنشاین – وبر» زنی با فرهنگ بسیار بود و بشدت نگران مسائل مذهبی و اجتماعی . وی ، تا لحظه‌ی مرگش در ۱۹۱۹ با پسرش روابط فکری نزدیک داشت و آتش اشتیاق ایمان مذهبی را در نزد وی تیزتر می کرد . ماکس وبر ، در کودکی و نوجوانی اش ، اغلب روشنفکران و مردان سیاست مهم زمانه اش مانند « دیتلهی » « مومسن » ، « زیبل » ، « ترایچکه » ، « کاب » ، را در پذیرایی های پدر و مادرش ملاقات می کرد

«او يک پيامبر، يا راهگشای رهايی نهايی انسان نبود. نه هرچه گفت درست بود، و نه هر راهی که نشان داد در جهت سعادت و خوشبختی آدم‌ها بود. او هم مثل تمام متفکران ديگر کليد يافتن حقيقت و آزادی را در جيب نداشت. صدای مارکس يکی از آواهای اصلی و مهم در هم سرايی با شکوه فرهنگ غربی است ....... نام مارکس بی شک نه يگانه نام است و شايد نه مهمترين، اما يک صدای نقادانه است که در گفتگويی انديشه گرايانه جايگاهی معتبر دارد..... مارکس از انديشمندانی است که بدون توجه به کارهايش نمي‌شود اين دوران تاريخی و جهان معاصر را به طور دقيق شناخت.» (بابک احمدی)